« درباره‌ی «سعدی از دست خویشتن فریاد»، روایت «عباس کیارستمی» از غزلیات سعدی | Main | برای دوست‌داران و نیازمندان کتاب‌های قدیمی »

کـتـابـلاگ نـو!

شما می‌دانید و من هم؛ «کتابلاگ»، بیش و کم، یک سالی‌ هست که آن پویایی گذشته‌ی خود را از دست داده و بدل به صفحه‌ای استاتیک شده که به‌عنوان آرشیو نوشته‌های من در جاهای مختلف و به‌ویژه‌ی روزنامه‌ی «تهران ام‌روز» ایفای نقش می‌کند. اگر نبود قسمت لینکده‌ی وبلاگ ـ که معمولن به‌طور مرتب به روز می‌شود ـ و یادداشت‌های از سر تفنن هر از چند گاه، چه بسا دیگر کاملن از حالت یک «وبلاگ» خارج می‌شد. اکنون چهار سال و اندی از آغاز زنده‌گی این وبلاگ می‌گذرد و من هم‌واره پیش چشم داشته‌ام که «وبلاگ» رسانه‌ای‌ست «متفاوت» با دیگر رسانه‌ها که ضوابط و شرایط خاص خود را دارد و تن در ندادن به این اصول و شروط، نه تنها کاستن از مشتاقان مطالعه‌ی یادداشت‌ها که یک‌سره «ره به ترکستان» بردن است.

پس از سعی و خطاهای روزهای آغازین و جز در این چند صباح اخیر ـ که وصف‌اش رفت ـ تلاش داشتم که به معنای راستین کلمه «وبلاگ» بنویسم و اگر هم یادداشت‌های‌ام ـ با توجه به موضوعاتی که درباره‌شان می‌نویسم ـ اندکی حالت خشک و رسمی دارند، با کوتاه‌نویسی و پرداختن به حاشیه‌های خواندنی که جایی در نوشته‌های رسمی پیدا نمی‌کنند، «زهر»شان را بگیرم.

سخن کوتاه، مدتی بود مجالی می‌جستم که «طرحی نو درانداز»م و دوباره «کتابلاگ» را نه البته به روال روزهای نه‌چندان دور گذشته، که به شیوه‌ای جدیدتر و به‌زعم خودم به‌تر به روز کنم. ترجیح می‌دهم که به جای حرف و وراجی درباره‌ی این «طرح نو»، در روزهای پیش رو این تفاوت‌ها را در عمل به دید مخاطبان این وبلاگ بگذارم؛ با وجود این، دریغ نیست از گفتن این‌که از این به بعد این‌جا در کنار بازنشر اینترنتی یادداشت‌های مطبوعاتی‌ام، خودمانی‌تر و با زبان ساده‌تر، و ـ گوش‌شیطان کر(!) ـ مرتب و مدام، به موضوعات مورد علاقه‌ام یعنی کتاب و ادبیات ـ و گه‌گاه خدنگ‌اندازی‌های دیگر ـ خواهم پرداخت.

هرچند خوش‌تر آن است که سر دل‌بران در حدیث دیگران گفته آید، اما این‌که «کتابلاگ» (فقط و فقط با پرداختن به موضوعات نه‌ آن‌چون‌آن همه‌پسند یعنی کتاب و ادبیات) یکی از صد سایت برتر مورد علاقه‌ی کاربران فارسی‌زبان ا‌ست (این‌جا را ببینید)، و شمارش‌گر وبلاگ نیز هر روز خبر از کسان نسبتن قابل‌توجهی می‌دهد که در جست‌وجوی نویسنده‌ها و کتاب‌ها و اطلاعات ادبی به صفحات خاصی از کتابلاگ وصل شده‌اند و احتمالن نکته‌ای نه خالی از سود یافته‌اند، باری، انگیزه‌ی من دوچندان می‌شود و احساس می‌کنم تلاش‌ام بی‌مزد نبوده است.

این انگیزه برای نوزایی، هم‌زمان شده است با تحولات مهم‌تری در زندگی شخصی خودم. به قول «هوشنگ مرادی کرمانی»: شما که غریبه نیستید! درس‌ام را تمام کرده‌ام و مترصد به فال نیک گرفتن یک اتفاق مهم در شرف رخ‌دادن (!) هستم که بعد، درباره‌اش خواهم نوشت.

خلاصه، دستی به سر و گوش این‌جا کشیده‌ام؛ ستون‌ها را کمی جا به جا و لینک‌های مرده را حذف و بعضن با سایت‌های جدیدتر و خواندنی‌تر جای‌گزین کرده‌ام ـ و این‌کار را ادامه خواهم داد ـ ؛ لینک‌های روزانه ـ همان «لینکده» ـ را هم بیش‌تر هوای‌شان را خواهم داشت. «کتابلاگ نو» متولد می‌شود. قرار نیست خارق‌العاده باشد، فقط می‌خواهد متفاوت‌تر و فعال‌تر از قبل باشد. شما هم اگر درباره‌اش نظری داشتید، بی‌بهره‌ام نگذارید.