« رو در رو با ابراهیم گلستان | Main | شاهکارهای ادبی ـ ۸ »

نُه داستان از نویسندگان امروز امریکا

خوبی خدا
ترجمه‌ی امیرمهدی حقیقت
نشر ماهی
208صفحه
2400 تومان

"خوبی خدا" مجموعه‌ی نه داستان کوتاه از نویسندگان معاصر امریکاست که طی چند روز گذشته نشر ماهی آن‌را با ترجمه‌ی امیرمهدی حقیقت منتشر کرده است.

من "خوبی خدا" را از خود امیرمهدی هدیه گرفتم و علی‌رغم این‌که معمولن کتاب‌های تازه‌ای که به دستم می‌رسند را در نوبت خواندن قرار می‌دهم تا سر فرصت سراغشان بروم، بلافاصله آن‌را دست گرفتم و همان شب کتاب را تمام کردم.

ـ اگر اشتباه نکنم ـ همه‌ی نویسندگان این مجموعه، غیر از ریموند کارور، زنده هستند و داستان‌هایی هم که از آن‌ها در این کتاب آمده از داستان‌هایی است که ظرف چند ساله‌ی اخیر نوشته و منتشر کرده‌اند.

داستان‌ها این‌ها هستند: تو گرو بگذار، من پس می‌گیرم (شرمن الکسی)، شیرینی عسلی (هاروکی موراکامی)، تعمیرکار (پرسیوال اورت)، فلامینگو (الیزابت کمپر فرنچ)، کارم داشتی زنگ بزن (ریموند کارور)، زنبورها؛ بخش اول (الکساندر همن)، خوبی خدا (مارجوری کمپر)، جناب آقای رییس‌جمهور (گیب هادسون) و جهنم ـ بهشت (جومپا لاهیری).

اکثر نویسندگان این مجموعه چندان برای ما شناخته شده نیستند، اما در خود امریکا شهرت و اعتبار دارند و جوایز مختلفی را برای نوشته‌هایشان کسب کرده‌اند. حسن بزرگ این مجموعه‌داستان هم همین است که ما را برای اولین‌بار با چند نویسنده‌ی خوب آشنا می‌کند و می‌تواند بابی باشد برای ترجمه‌ی نوشته‌های دیگر آن‌ها.

هر نه داستان مجموعه فوق‌العاده خوش‌خوان هستند و بدون پیچیدگی‌های فرمی؛ به سبک ـ ظاهرن ـ غالب داستان‌های امروز امریکایی ساده و خطی پیش می‌روند و درست مثل اکثر داستان‌های کلاسیک جنبه‌ی لذت‌بخشی آن‌ها بر فرم‌گرایی‌شان می‌چربد.

" تو گرو بگذار، من پس می‌گیرم"، داستان سرخ‌پوست آس‌وپاسی است که لباس رقص بسیار قدیمی مادربزرگش را در ویترین یک فروشگاه می‌بیند و تلاش می‌کند هرطور شده آن‌را به‌دست بیاورد و موفق هم می‌شود؛ هرچند داستان مثل داستان‌های "جناب آقای رییس‌جمهور" و "تعمیرکار" از همین مجموعه رنگ‌وبویی از فراواقعیت دارد.

"جناب آقای رییس‌جمهور" ، در واقع نامه‌ی خیالی یک سرجوخه‌ی امریکایی که در جنگ خلیج‌ فارس شرکت داشته به جرج بوش پدر، رییس جمهور وقت امریکاست. پس از جنگ، روی سینه‌ی سرباز یک گوش جدید روییده و همسرش نیز کم‌کم صاحب یک دهان جدید می‌شود و تغییرات این‌چنینی ـ که نمادی است از عوارض سلاح‌های میکروبی استفاده شده در جنگ خلیج ـ همین‌طور ادامه می‌یابند. این داستان سمبلیک مضمونی کاملن سیاسی دارد، با این‌حال "داستان" مانده و خواننده احساس نمی‌کند که دارد شعار یا بیانیه‌ی سیاسی می‌خواند و نقطه‌ی قوت داستان هم همین است.

"شرمن النی" در داستان "تعمیرکار" مردی است با قدرت خارق‌العاده در تعمیر همه‌چیز و حل‌کردن همه‌ی مشکلات اما "اگر یک کویر را پر آب کنی، احتمالن یک دریا را خالی کرده‌ای" و شرمن هم پس از مدتی احساس می‌کند که: "من هم همان دریای خالی هستم".

"فلامینگو" ساختار خاطره‌وار دارد و روایت زندگی دختربچه‌ای است که بدون پدر و در کنار یک مادر افسرده و باتجربه‌ی یک تجاوز نافرجام و یک تصادف تا رسیدن به آرامش مشکلات زیادی را از سرمی‌گذراند.

"زنبورها؛ بخش اول"، روایت یک مرد از زندگی خانوادگی‌شان و آوارگی و مهاجرت از طریق مرور خاطرات زندگی پدرش است.

"شیرینی عسلی" و " جهنم ـ بهشت " که هر دو از بهترین داستان‌های کتاب هستند، عشق‌های ناکام را دستمایه قرار داده‌اند. در اولی جانپی بعد از سال‌ها به سایوکو می‌رسد اما در " جهنم ـ بهشت"، هم عشق آپارنا به پراناب و هم عشق پراناب و دبورا نهایتن فرجام خوشی ندارند.

"کارم داشتی زنگ بزن" هم رنگ و بوی آشنای داستان‌های کارور را دارد: رابطه‌های فروپاشیده؛ زن و مرد داستان هر یک آرامش را در کنار کسی غیر از زوج خود می‌جویند اما نهایتن نه با هم و نه بدون هم آرامش واقعی را تجربه نمی‌کنند.

بدون اغراق، "خوبی خدا" از بهترین مجموعه‌داستان‌هایی است که طی چند ساله‌ی اخیر به فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند؛ ترجمه‌ی خوب و روان امیرمهدی حقیقت هم کتاب را خواندنی‌تر کرده است. مطمئن باشید از خواندن "خوبی خدا" پشیمان نمی‌شوید.